واقعا عاشق چنلتونم بی نظیره مگه میشه این همه گنج یه جا جمع شده باشه

قربونتون برم.
تازه فاز ۲ آپلود هم احتمالا به زودی شروع شه.
در چنل آرشیو به زودی آرشیو بزرگ تر میشه:
@BOOKzMA

یادم باشه یه بار خاطره اینکه اولای چنل، چجوری کتاب هارو pdf میکردیم براتون بگم.

واقعا چنلتون رو دوس دارم خیلی خوبە، خفن🤌🏻🔥

از قدیم گفته‌اند آدمِ منطقی کلاهش پسِ معرکه است. وگرنه آدمِ بی‌منطق در برابر هر حرفی هزارجور جواب غیرمنطقیِ دندان‌شکن دارد.

چنین کنند بزرگان، ویل کاپی

برای دانلود کتاب، اینجا کلیک کن

@ReferenceLibrary

من موقع خوندن‌ چنین گفت زرتشت :

ترجمه آشوری
ترجمه انصاری

@ReferenceLibrary

کتاب خواندن فرار از واقعیت نیست؛
تلاشی است برای فهمیدن آن از زاویه‌ای دیگر.
هر کتاب فرصتی است برای زندگی کردن در ذهنی دیگر، در شهری دیگر و گاهی حتی در قرنی دیگر.
و شاید بزرگ‌ترین هدیه کتاب‌ها همین باشد؛
اینکه به ما یادآوری می‌کنند جهان، بسیار بزرگ‌تر از تجربه محدود و کوتاه زندگی خود ماست.📖✨

@ReferenceLibrary

این مجموعه دوجلدی شرح مفصل تاریخ ایران باستان با نثری روان و ساده است. مطالب دفتر اول، دوران پیش از مادها تا جانشینان اسکندر مقدونی را در بر می‌گیرد و بررسی تفصیلیِ دوره‌های شاهنشاهی اشکانیان و ساسانیان نیز در دفتر دوم دنبال می‌شود.

بازخوانی تاریخ ایران‌زمین - نوشته امیرحسین خنجی

برای دانلود کتاب، اینجا کلیک کن

@ReferenceLibrary

دوستای خوبم.

اپلود در چنل آرشیو مجدد شروع شده.
@BOOKzMA

پیشنهاد میکنم از اون چنل برای دانلود کتاب استفاده کنید چون کامل تر خواهد بود.

به مرور انواع کتب آپلود میشه، برای هر قشری. 🍓❤️

پدری پسر را می‌گفت اگر از گفته‌های من فرمان نکنی ترا عاق کنم. پسر جواب داد من نیز در عوض ترا عوق سازم.
پدر پرسید عوق چگونه باشد؟ گفت شبانگاه برآستانه‌ی مساجد و حمامها پلیدی کنم و شبگیر چون مسلمانان بدین دو جای آمد و شد کنند، کفش و جامه شان بیالاید و بر پدر مرتکب لعن فرستند.

امثال و حکم، علی اکبر دهخدا

برای دانلود، اینجا کلیک کن

@ReferenceLibrary

در میان روایات تاریخی برجای‌ مانده از دوران شاه اسماعیل اول، یکی از هولناک‌ترین آداب دربار صفوی، مراسمی بود که به «اثبات وفاداری» شهرت داشت ، بنا بر گزارش مورخان هم‌ عصر و سفرنامه‌ نویسان ، شاه اسماعیل پس از پیروزی در نبردها گاه خطاب به سرداران و مریدان خود می‌گفت: «هرکه مرا دوست دارد از گوشت تن دشمن من بخورد» این فرمان، دستوری بود که باید اجرا میشد ، قزلباشانی که می خواستند وفاداری خود را به اثبات برسانند، در حضور دربار از اجساد دشمنان کشته شده می‌خوردند. این مراسم پنهانی نبود ، بلکه آشکارا و به عنوان یک آیین رسمی برگزار می‌شد.

ریشه این رفتار را باید در لایه های متفاوتی جستجو کرد...

اول ، باور مذهبی قزلباشان بود ، آنان شاه اسماعیل را تجلی خداوند بر روی زمین می‌دانستند از این رو خوردن جسد دشمن او نه صرفا ادا وفا ، بلکه یک کنش مذهبی محسوب میشد ، نوعی قربانی در پیشگاه موجودی که فراتر از انسان می‌پنداشتندش!

دوم ، این عمل نهایی ترین شکل تحقیر دشمن بود ، پیام آن روشن بود: شکست تنها به مرگ ختم نمی‌شود ، جسد مغلوب نیز به فاتح تعلق دارد.

در آخر ، این مراسم ابزاری برای تولید رعب بود، انتشار خبر این وقایع در میان دشمنان آتی، بازدارندگی روانی قدرتمندی ایجاد می کرد که گاه از هزار سپاهی موثرتر بود

@ReferenceLibrary

BIGCOW & BIGDOG

کتابخانه مرجع، مرجع تخصصی کتاب

«توانا بود هر که دانا بود»

هدف این کانال‌، گردآوری بیشترین کتاب ها و راحت پیدا کردن کتاب هایی ست که در جستجوی آنیم.

برای دسترسی‌ به هر بخش روی اون متن کلیک کنید.

☀️ معرفی چنل

📥 چنل پست های کتابخونه مرجع
🗂 آرشیو کتب مرجع
👥 گروه کتابخانه مرجع
📚 فولدر چنل های مرجع

🔍 راهنمای پیدا کردن کتاب ها
❌ باز نشدن فایل ها
⚡️ بوست کردن چنل (کاربران پریموم)


••• برای تجربه کاربری بهتر در چنل و استفاده حداکثری از محتوا، لطفا تمام پیام های لینک شده رو کامل بخونید.

اگر چنل رو دوست دارید، لطفا مارو به دوستان خود معرفی کنید. 💕

❕این پیام و پیام های لینک شده به مرور آپدیت می‌شوند.

@BOOKzMA

آیا زن‌ها تصور می‌کنند مردان فقط به دلیل جاذبه‌های جنسی به سمت آن‌ها جذب می‌شوند؟ این اشتباهی ا‌ست فاحش.
اگر مردان پس از مدتی از زن‌ها کناره می‌گیرند، به دلیل روزهایی است که با یکدیگر سرکرده‌اند نه شب‌ها؛ روزهایی که زیر نور تند آفتاب به بحث می‌گذرد، بیش از شب هایی که به هم می‌آمیزند، جذاب بودن یک زن را از بین می‌برد.

پرنسس پابرهنه، اریک امانوئل اشمیت

برای دانلود کتاب، اینجا کلیک کن

@ReferenceLibrary

چرا بعضی افراد شب‌ها بهتر مطالعه می‌کنند؟

پژوهش‌ها نشان می‌دهد همه افراد ساعت زیستی یکسانی ندارند. برخی افراد ذاتاً در ساعات شب هوشیارتر هستند و تمرکز بیشتری دارند.
دانشمندان به این تفاوت، «کرونوتایپ» می‌گویند؛ یعنی الگوی طبیعی خواب و بیداری هر فرد.
به همین دلیل، ممکن است یک نفر صبح‌ها بهترین عملکرد را داشته باشد و فردی دیگر در نیمه‌شب.

منبع: کتاب «Why We Sleep» نوشته متیو واکر و پژوهش‌های خواب.

@ReferenceLibrary

سپهری گاه به روزگار گذشته و دنیای کودکی نیز گریز می‌زند و بدین‌گونه یاد آن دوران را زنده می‌کند. این نگاه او بیش از هر چیز به تلقی فروغ از کودکی شباهت دارد؛ ازاین‌رو، دنیای بزرگسالان را آلوده به تیرگی‌ها و دنیای کودکی را نماد پاکی و بی‌آلایشی می‌داند.

یاد کودکی در شعر سپهری بسامد بالایی دارد. سهراب در شعر «لولوی شیشه ها» به‌طور کامل رؤیاها و نگاه کودکانهٔ خود را بیان می‌کند. او در دنیای کودکی شیفتهٔ گل‌های نقش‌بسته بر کاشی‌ها بوده است و از آنجا که نقاشی چیره‌دست نیز بوده، با نگاهی متفاوت به آن‌ها می‌نگریسته، آن‌ها را زنده تصور می‌کرده و می‌خواسته است آن‌ها را لمس کند. عنوان این شعر نیز یادآور ذهنیت کودکانه نسبت به اشیای پیرامون است.

در این اتاق تهی پیکر
انسان مه آلود !
نگاهت به حلقه کدام در آویخته ؟
درها بسته
و کلیدشان در تاریکی دور شد.
نسیم از دیوارها می تراود:
گل های قالی می لرزد.
ابرها در افق رنگارنگ پرده پر می زنند.
باران ستاره اتاقت را پر کرد
و تو در تاریکی گم شده ای
انسان مه آلود!
پاهای صندلی کهنه ات در پاشویه فرو رفته .
درخت بید از خاک بسترت روییده
و خود را در حوض کاشی می جوید.
تصویری به شاخه بید آویخته :
کودکی که چشمانش خاموشی ترا دارد،
گویی ترا می نگرد
و تو از میان هزاران نقش تهی
گویی مرا می نگری
انسان مه آلود!
ترا در همه شب های تنهایی
توی همه شیشه ها دیده ام.
مادر مرا می ترساند:
لولو پشت شیشه هاست!
و من توی شیشه ها ترا میدیدم.
لولوی سرگردان !
پیش آ،
بیا در سایه هامان بخزیم .
درها بسته
و کلیدشان در تاریکی دور شد.
بگذار پنجره را به رویت بگشایم.
انسان مه آلود از روی حوض کاشی گذشت
و گریان سویم پرید.
شیشه پنجره شکست و فرو ریخت:
لولوی شیشه ها
شیشه عمرش شکسته بود.



و عاری از هر رنگ و قید و بندی؛ که اگرچه نمی‌توان به‌صراحت گفت این دوره همان کودکی است، اما برخی ارجاعات آن ـ صرف‌نظر از نگاه رمزی و فلسفی شاعر به مفهوم بازگشت به فطرت ـ کاملاً با روزگار کودکی قابل انطباق است و آن دوران را به یاد می‌آورد. همچنین شایستهٔ یادآوری است که «کودکی» در نظر سپهری مفهومی نمادین یافته است و می‌تواند ناظر بر روزگار پاکی، صداقت و یکدلی انسان باشد. کودک نیز کسی است که در چنین جهانی زندگی می‌کند و خودِ سپهری نیز در میانسالی، انسانی با همین ویژگی‌ها بود و در چنین دنیایی می‌زیست:

«میوهٔ کالِ خدا را آن روز، می‌جویدم در خواب. / آب، بی‌فلسفه می‌خوردم. / توت، بی‌دانش می‌چیدم. / تا اناری ترکی برمی‌داشت، دست فوارهٔ خواهش می‌شد. / تا چکویی می‌خواند، سینه از ذوق شنیدن می‌سوخت. / گاه تنهایی، صورتش را به پسِ پنجره می‌چسبانید. / شوق می‌آمد، دست در گردن حس می‌انداخت. / فکر، بازی می‌کرد. / زندگی چیزی بود، مثل یک بارش عید، یک چنار پُرِ سار. / زندگی در آن وقت، صفی از نور و عروسک بود، یک بغل آزادی بود. / زندگی در آن وقت، حوض موسیقی بود. / طفل، پاورچین‌پاورچین، کم‌کم در کوچهٔ سنجاقک‌ها دور شد. / بار خود را بستم، رفتم از شهر خیال‌های سبک بیرون. / دلم از غربت سنجاقک پُر. / من به مهمانی دنیا رفتم؛ من به دشت اندوه.» (صدای پای آب، ص. ۲۱۲)

همان‌گونه که در شعر «صدای پای آب» دیده می‌شود، سپهری با لذتی وصف‌ناپذیر به دوران رهایی و سادگی، یعنی کودکی، می‌نگرد. از نظر او، کودکی دوره‌ای سرشار از زیبایی، فراغت و آزادی است و آنچه از آن زمان تاکنون دگرگون شده، فضای معنوی لطیفی است که با پشت سر گذاشتن آن، انسان به حماسهٔ تلخ و بی‌سرانجامِ دوران جدید قدم گذاشته است. شاعر در شعر «نشانی» نیز به دنیای کودکی اشاره می‌کند و در کنار نگاه نمادین خود، به سرگرمی‌های کودکانه، مانند بالا رفتن از درخت و دست بردن در لانهٔ پرندگان، گریزی می‌زند.

سپهری گویی آگاهانه دنیای کودکی را با گستردگی تصویر می‌کند و می‌خواهد انسان را با جهان پاک آن آشنا سازد. «باید چین‌های غرور را از ابرو برداشت و رخت غضب را از تن به درآورد. باید ساده بود تا این کودکان طبیعت، ما را در بازی خود شریک کنند. یا به قول مسیح، برای راه یافتن به ملکوت آسمان، دوباره باید کودک شد؛ اما برای راه یافتن به ملکوت زمین نیز باید دوباره کودک شد. باید سبکبار و بازیگوش شد. البته این سادگی را نباید با ساده‌لوحی اشتباه گرفت؛ بلکه این سادگی، نتیجهٔ سیر کمال فردی است؛ انسانی که به روشنایی رسیده، بارهای گران‌جانی را فرو نهاده و سبکبار و آزاد شده است.» (آشوری، ۱۳۷۱: ۲۳–۲۴)

سپهری در جست‌وجوی همین رهایی و آزادگی است که می‌گوید:

«پرده را برداریم / بگذاریم که احساس، هوایی بخورد. / بگذاریم بلوغ، زیر هر بوته که می‌خواهد، بیتوته کند. / بگذاریم غریزه پیِ بازی برود. / کفش‌ها را بکنیم. / بگذاریم که تنهایی آواز بخواند، چیز بنویسد، به خیابان برود. / ساده باشیم.»

منابع: پیامی در راه، آشوری و همکاران، نوستالژی یاد کودکی، جوکار و همکاران

خطرناک‌ترین چیز برای یک جامعه چیه؟ سانسور؟ جنگ؟ دروغ؟ یا اینکه آدم‌ها کم‌کم به همه‌شون عادت کنن؟
بنظر ترسناک‌ترین حکومت، حکومتی نیست که با زور همه رو کنترل می‌کنه؛ بلکه اونی هست که کاری می‌کنه خودت دیگه دنبال حقیقت نگردی!

آثاری برای مطالعه راجع به مطالب بالا:

1984، جورج اورول
برای دانلود کتاب، اینجا کلیک کن

فارنهایت 451، ری بردبری
برای دانلود کتاب، اینجا کلیک کن

سرگذشت ندیمه، مارگارت آتوود
برای دانلود کتاب، اینجا کلیک کن

مرگ به وقت بهار، مرسه رودوردا
برای دانلود کتاب، اینجا کلیک کن

@ReferenceLibrary